O Teatrze IMKA
Teatr IMKA jest artystycznym głosem pokolenia 40-latków. Powstał wiosną 2010 roku. W trakcie prób do spektaklu OPIS OBYCZAJÓW III w zespole zrodziła się niepowtarzalna energia, potrzeba stworzenia miejsca dla istotnej
i ciekawej rozmowy z widzami.
Teatr IMKA jest przeznaczony dla szerokiej publiczności, która szuka w teatrze czegoś więcej niż bezrefleksyjnej rozrywki. IMKA daje szansę na spędzenie wieczoru w interesujący sposób - oprócz dobrej zabawy i śmiechu proponuje wybitną literaturę, która stawia ważkie pytania i prowokuje do głębszych przemyśleń. Znakiem szczególnym wszystkich spektakli jest znakomite aktorstwo teatralne.
Teatr mieści się w przedwojennej siedzibie międzynarodowej organizacji YMCA w budynku przy ulicy M. Konopnickiej 6. Nazwa Teatru i jego działalność wpisują się zatem w dawną tradycję Warszawy.
TOMASZ KAROLAK O TEATRZE IMKA:
O początkach
Wiele lat spędziłem w krakowskich teatrach Starym, Stu, Słowackiego oraz łódzkim Teatrze Nowym. Grałem w warszawskim Teatrze Narodowym i współpracowałem z Montownią. Byłem asystentem Kazimierza Dejmka. Przyszedł czas, aby wszystkie doświadczenia moje i moich przyjaciół zebrać i wykorzystać. Stworzyliśmy Teatr pokolenia 40-latków, którzy chcieliby zabrać głos. Ważną dla Teatru postacią jest Mikołaj Grabowski - reżyser, przyjaciel, doradca. Jego uwagi są dla nas bezcenne.
O miejscu
Wynajęliśmy scenę przy ul. M. Konopnickiej 6 na próby do naszego spektaklu. W trakcie pracy poczuliśmy tu przedwojenny klimat. Budynek wówczas był siedzibą międzynarodowej organizacji YMCA i znajdował się na szlaku ciekawych zdarzeń na mapie Warszawy lat międzywojnia. Odkryliśmy tu pozytywną energię tamtych pokoleń. Szkoda, by tak wspaniałe miejsce stało puste. Szukając nazwy dla Teatru wybór Teatr IMKA był oczywisty. To ogromna satysfakcja móc wpisać się w tradycję miasta.
O publiczności
IMKA nie jest eksperymentalnym teatrem niszowym czy bulwarowym, który ma widza wyłącznie zabawiać. Chcemy pokazać, że teatr, który mówi ważne rzeczy o dzisiejszym świecie i o nas samych jest skierowany do bardzo szerokiej publiczności. Podczas spektaklu "Opis obyczajów III" widzowie śmieją się jak na komedii, choć przecież nie jest to spektakl czysto komediowy. Owszem, jest mnóstwo śmiechu, ale jak u Gogola, śmiejemy się z nas samych, z naszych przywar narodowych, z naszych słabostek. Widzowie reagują entuzjastycznie a to jest dla nas najważniejszym drogowskazem.
O aktorach
Teatr IMKA jest teatrem aktora. Na naszej scenie występują znakomici aktorzy teatralni. Nie istotne, czy są znani z filmu lub telewizji. Zresztą dopiero gra na żywo, możliwość konfrontacji z prawdziwą publicznością weryfikuje zarówno osobowość aktora, jak i jego warsztat. Aktorzy bywają uwikłani w wizje reżyserów,
a mnie o wiele bardziej interesuje nawiązanie dialogu na scenie. Żeby rozmawiać o sprawach istotnych. Między sobą na scenie. Między sobą, a widzami.
O zapleczu
Teatr IMKA to ludzie. Nie tylko ci z plakatów, ale ci na zapleczu. Tak samo ważni. Młodzi, prężnie działający ludzie teatru ze sporym bagażem doświadczeń. Wyrośli z teatrów offowych, które zaczynały od pomysłu
i dość szybko w polskiej rzeczywistości rozwinęły skrzydła. Takie zaplecze gwarantuje jakość pracy całego zespołu i precyzyjną organizację każdego przedsięwzięcia.
O planach
Pierwsza premiera "Opis obyczajów III" wyznacza kierunek linii programowej Teatru IMKA. Ciekawym tekstem jest sztuka "Sprzedawcy gumek" Hanocha Levina o pokoleniu 40-latków, którzy wciąż nie mogą znaleźć miłości i wciąż nie potrafią podejmować życiowych decyzji. Kolejną ważną pozycją repertuarową są "Dzienniki" Gombrowicza w reżyserii Mikołaja Grabowskiego - kolejna odsłona polskości. Popularność tych spektakli pokazała nam, jak bardzo współczesny widz teatralny potrzebuje dobrej literatury.
Za kluczowy uważam również wybór reżyserów. Dlatego są z nami Mikołaj Grabowski, Krzysztof Materna
i Artur Tyszkiewicz. Zapraszam do współpracy reżyserów, którzy pracowali w wielu teatrach w Polsce i mają już znaną markę w środowisku, jak Remigiusz Brzyk, czy Łukasz Kos.
Mamy również małą scenę, która otwarta jest na bardziej eksperymentalne poszukiwania. Jej działalność rozpoczęła premiera monodramu "Ja" w formie koncertu rockowego w wykonaniu Arkadiusza Jakubika według znakomitego tekstu Krzysztofa Vargi "Tequila" w reżyserii Michała Siegoczyńskiego.
W naszym Teatrze obejrzeć można również doskonałą i szeroko nagradzaną trylogię czasów PRL, w której skład wchodzą: "Wodzirej" w reżyserii Remigiusza Brzyka, "Generał" w reżyserii Aleksandry Popławskiej
i Marka Kality oraz "Polak w Kosmosie" - Łukasza Kosa.
Recenzje:
„Spektakl Mikołaja Grabowskiego "O północy przybyłem do Widawy, czyli opis obyczajów III" otworzył Teatr IMKA Tomasza Karolaka. To mądry i zabawny traktat, który jak w soczewce skupia polskie ułomności
i przywary”
"Polskość? Nasza największa obsesja"
Agnieszka Michalak, Dziennik Gazeta Prawna nr 65 - Kultura
"Z tego spektaklu emanuje wspaniała energia. Jego atutem jest nie tylko precyzyjna reżyseria, ale i świetnie zgrany zespół aktorski złożony z doświadczonych artystek, takich jak Iwona Bielska i Urszula Popiel oraz młodzieży: Magdaleny Boczarskiej, Oskara Hamerskiego, Wojciecha Błacha, czy Tomasza Karolaka. Wykonawcy bez trudu wchodzą w interakcję z widzami. Kiedy na premierze zobaczyli na widowni pierwszego niekomunistycznego premiera mówiąc o pięknie ziemi mazowieckiej wskazali na "ziemie pana Mazowieckiego". W roli królewskiej faworyty pani Grabowskiej, wystąpiła oczywiście Iwona Bielska, żona reżysera Grabowskiego."
Rzeczpospolita
"O północy przybyłem do Widawy... czyli opis obyczajów III", to najlepsze od wielu lat przedstawienie Mikołaja Grabowskiego i świetny start teatru Tomasza Karolaka IMKA w Warszawie. "Inteligent patrzy na Polaków"
Jacek Wakar, Dziennik Gazeta Prawna